Mijn ergernis met betrekking tot het ‘Nieuws’ steek ik niet onder stoelen of banken. In mijn optiek besteden de media geen, of in elk geval veel te weinig aandacht aan extreem belangrijke gebeurtenissen, die ze veelal ook nog onjuist presenteren. Tegelijk realiseer ik mij terdege dat het niet noodzakelijk boze opzet is. En dat de onderwerpen waar ik zelf een veel hogere prioriteit aan toeken dat mogelijk helemaal niet verdienen. Omdat ze uiteindelijk helemaal niet zo belangrijk zijn als ik het had ingeschat. Of omdat ze voor mij wel die ‘kwaliteit’ hadden, maar voor het overgrote gedeelte van de kijkers niet.
Ofschoon de Tweede Wereldoorlog mondiaal gepaard ging met extreem geweld, en enorme destructie, waren er mensen, zelfs in Europa, zoals in Zwitserland, of Zweden, die er in de praktijk amper iets van merkten. Of het moest al zijn dat het mooie mogelijkheden bood om grof te verdienen. Ik besteedde hier al eens aandacht aan het fortuin van de familie Kröller-Muller, die dankzij de Eerste Wereldoorlog compleet binnenliepen. En de huidige oorlog tegen Rusland, uitgevochten op het grondgebied van Oekraïne en Rusland, tot nog toe, heeft al menigeen schat-hemeltje rijk gemaakt. Vanuit hun perspectief is het te hopen dat die oorlog niet snel stopt. Ook al zullen ze dat niet in het openbaar zeggen, om voor de hand liggende redenen.
De ontwikkelingen daar houden mij opzichtig bezig, terwijl menigeen in ons land inmiddels meer iets heeft van ‘Gááááp!’. En ongeacht hoe men denkt over de aanleiding, of wie er uiteindelijk aan het langste eind zal trekken. Dat zou anders liggen indien men zich zou realiseren dat er mensen actief zijn in ons deel van de wereld die plannen maken voor het uitbreiden van die oorlog, om langs die weg Europese ‘Federalisatie’ af te dwingen. En omdat men zich terdege realiseert dat een EU die is afgesneden van betaalbare energie en grondstoffen, gedoemd is. Althans, indien we niet langer kunnen vertrouwen op levering van producten en energie in ruil voor ons geld, dat we naar behoefte bij kunnen drukken, of lenen op ‘kapitaalmarkten’, zonder dat er ooit iemand vragen stelt bij die methodiek, of de keuze maakt om dat ‘schuldpapier’ te dumpen, en jammer dan van het verlies.
De EU heeft de keuze gemaakt om nog eens negentig miljard te lenen aan Oekraïne. Geld dat er niet is. Geld dat de EU zelf wil lenen op de kapitaalmarkten, met als ‘onderpand’ het lange-termijn budget van de EU. Met andere woorden, mocht Oekraïne in gebreke blijven, dan ‘hangt’ de EU. En ondertussen betalen de EU-landen de verschuldigde rente. In mijn optiek zijn dat soort keuzes belangrijker dan de zoveelste ‘schoolshooting’ aan de overzijde van de Atlantische Oceaan, de uitslag van een ijshockeywedstrijd tussen de vrouwen van de VS en van Canada, een super-saaie confrontatie die eindigde in vijf tegen nul, of weer een ‘onderzoek’ van een ‘universiteit’ over de verspreiding van ‘discriminerende teksten’ op de ‘sociale media’. Vast en zeker niet de ‘positieve discriminatie’, waar de regering, en de ‘universiteiten’, de belangrijkste producenten en verspreiders van zijn.
Kritiek op de kwaliteit van de ‘Nieuws-voorziening’ betekent overigens niet dat het aanmerkelijk beter gesteld is op de ‘sociale media’, waar eindeloze ‘trollenlegers’ druk zijn met afleidingsmanoeuvres, ook al wil ik best aannemen dat het niet bewust is. Hele volksstammen binden *dagelijks* ‘on line’ de strijd aan met een partij als ‘Forum’, zonder ooit in te gaan op standpunten van die partij, buiten stereotype, lukrake ‘frames’ als ‘pro-Poetin’, of ‘Anti-Vax’, of ‘Complotdenkers’, ‘Racisten’, of ‘Fascisten’ die, als je navraag doet naar de bron van dat soort negativiteit, nooit leiden tot een reactie waarin dat wordt toegelicht. We wéten, of zouden kúnnen weten, hoe gevaarlijk dat is, waar het honderd jaar geleden in Duitsland (en elders in Europa) langs die identieke weg volkomen misging. En we nou toch echt wel wakker zouden moeten zijn waar het ‘Complotten’ betreft die domweg niet slechts *juist* blijken te zijn, maar nog vele malen erger dan de meeste ‘Complotdenkers’ dachten, post-Epstein en post-Weapons-of-Mass-Destruction.
De rot zit diep.
Naast een verkeerde focus, gaat het ook om ‘nepnieuws’. Als blogger weet ik hoe link het kan zijn. Ik mag dan niet de intentie hebben om u onjuiste informatie te geven, maar mijn tijd is ook beperkt, en ‘AI’-assistenten niet altijd even betrouwbaar, net zomin als ‘Wiki’. Op ‘X’ kwam ik een bijdrage tegen die ging over een moedwillige vervalsing van temperaturen gemeten in De Bilt, doorgevoerd in 2016. Vier wetenschappers tekenden protest aan. Daar werd niet op gereageerd. De kwestie kwam terecht in de ‘Peer Review’-arbitrage, waarop het KNMI bakzijl haalde, en in 2021 de statistieken weer schoorvoetend corrigeerde, waardoor zekere ‘hittegolven’ die er in 2016 waren ‘uitgefilterd’ weer werden ‘erkend’. Dat betekent dus dat wie tussen 2016 en 2021 vasthield aan die originele waarnemingen, en de ‘gefilterde’ data negeerde, door de ‘experts’ beschuldigd kon worden van het verspreiden van ‘nepnieuws’.
Door onvolkomenheden in het ’Nieuws’, tot en met alle ’nepnieuws’, in het bijzonder aangaande onderwerpen die de EU-commissie ter harte gaan, veelal klakkeloos overgenomen door de bestuurlijke lagen eronder, plus het gros van de ‘journalisten’, wordt het met elke nieuwe dag lastiger om de dialoog aan te gaan met verspreiders van onzin. Waar moet je beginnen? In mijn bijdrage over ‘Gaslighting’ op het ‘In English’ gedeelte noteerde ik al dat ook mensen die daadwerkelijk expert zijn op een bepaald gebied, maar die in hun eigen discipline niet ‘gehoord’ worden, terecht laaiend zijn. Maar dat diezelfde mensen aangaande andere thema’s minimaal net zo doof en blind kunnen zijn voor gesjoemel, in de veronderstelling dat het in andere disciplines of vakgroepen anders zal zijn. Waarom zou dat zo zijn? Waarom zou het binnen de economische wetenschap een onwetenschappelijke puinhoop zijn, maar binnen de klimaatwetenschap niet? Dat was mijn concrete vraag, omdat een econoom die het volgens mij beter ziet dan zijn collega’s in de ‘mainstream’, en ook een indrukwekkende ‘track-record’ heeft, tegelijk blijkt weg te lopen met klimaat-alarmisme.
Dat is ook altijd het probleem bij het aanbieden van links naar bronnen. Die bron is, vanuit mijn perspectief, waardevol door een accurate presentatie van wat ik over een bepaald onderwerp weet. Maar niet over andere onderwerpen. Of in elk geval, niet noodzakelijk. Op het ‘In English’ gedeelte publiceer ik straks een bijdrage die ik gisteren al schreef, waarin ik impliciet kritiek uitoefen op twee voor mij onontbeerlijke commentatoren waar het geostrategische kwesties betreft, omdat ze een definitie van ‘rationeel’ gebruiken die in mijn optiek niet juist is. En hen zelf ook op het verkeerde been kan zetten. De term rationeel verwijst volgens mij simpelweg naar logische gevolgtrekkingen. Afhankelijk van de onderliggende aannames, en het doel dat men wil zien te verwezenlijken, zullen er zekere stappen gezet moeten worden om van ‘A naar Beter’ te komen. Dus zal een leider die het land en haar bevolking optimaal wil dienen, hoogstwaarschijnlijk andere keuzes maken dan iemand die streeft naar een Unipolaire wereld. En, bijgevolg, kun je aan de voorstellen die gedaan worden ook herkennen of die gericht zijn op lotsverbetering voor het land en het volk, of dat betrokkene de lat ‘hoger’ legt, voorzover men die evangelische hiërarchie een warm hart toedraagt, waarin de zorg voor de totale mensheid het ultieme doel moet zijn.
Vanuit mijn perspectief meen ik dat veel teveel ‘leiders’ een te grote broek aantrekken. Ze kopen ‘instappers’ om niet te hoeven leren hoe je je veters moet strikken. Maar stappen overslaan is niet altijd mogelijk, en veelal ook niet aan te raden. Velen die versmolten zijn met de ‘service-economie’ als de kip die de gouden eieren legt, realiseren zich niet dat wat men eet, drinkt, en nodig heeft voordat men toekomt aan de ‘service’ niet vanzelfsprekend in de schappen zal liggen. Zeker niet indien men de landen waar die producten vandaan komen boycot. Die mensen staan aan de vooravond van een hard gelag. Althans, daar ziet het wel naar uit. En dan is de vraag die bij mij opborrelt of dat simpelweg incompetentie is, of boze opzet? Het antwoord daarop is, zoals zo vaak, niet simpel. Maar hoe meer tekst, hoe meer mensen afhaken, en kiezen voor de ‘instappers’, en laat maar gebeuren dan. Het begint met kwalitatief onvolkomen ’Nieuws’. Niet beginnen met lezen, rekenen en schrijven, maar met ‘genderstudies’, ‘seksuele voorlichting’, ‘klimaat’, en bedenk het maar. Op school, en via het beeldscherm. En dan struikel je over je veters als de ‘instappers’ niet meer leverbaar zijn.