In elk land zijn er mensen die zich kunnen misdragen zonder dat het consequenties voor hen heeft. De Wetten die voor u en voor mij gelden, gelden niet voor hen. Functies die dergelijke vrijheden bieden zijn, in bepaalde kring, erg gewild. Politieagent, militair, spion. En afhankelijk van het soort land kan de lijst nog aanzienlijk worden uitgebreid. Alsmede de omvang van die groepen die ik hiervoor beschreef. Denk ook aan ‘informanten’, en ‘succesvolle ondernemers’, of ‘Hooggeplaatste Functionarissen’ en ‘Royalty’, en ‘Aanzienlijken’ uit de wereld van Sport en Entertainment. Ze zijn niet volledig vrij om te doen en te laten wat ze willen, uiteindelijk. Maar ze vallen niet onder de Wet maar onder Regels, en ze moeten het wel héél bont maken om tegen de lamp te lopen. Alhoewel dat voor politieagenten in onze samenleving niet meer opgaat, sinds we aan ‘handhaving’ geen prioriteit meer geven.
Zoals veelvuldig gememoreerd in bijdragen voor dit blog, ging ergens rond de jaren zeventig de hele boel schuiven, met de introductie van ‘gedoogconstructies’ en vormen van ‘jurisprudentie’, alsmede ‘uitvoeringsbesluiten’, waardoor het een grote Chaos werd. Uit eigen ervaring heb ik u verteld hoe er niet alleen meer ‘rek’ kwam, maar hoe je daarnaast ook veroordeeld kon worden voor iets wat je doodeenvoudig helemaal niet gedaan *kon* hebben, of voor iets waarvoor elk bewijs ontbrak (omdat het daadwerkelijk ontbrak), maar waarbij de rechter de kant van een Grote Partij met een 'juridische afdeling' koos, met als argument dat het de prijs was voor het ‘gemak’ dat die serviceverlener bood via een niet-functionerend identificatiesysteem. Schiettent. ‘Rules Based’, en niet langer ‘Law Based’.
Zeker in ons land ben je niet populair als je pleit voor Law Based, omdat men denkt dat je daarmee een lans breekt voor iets dat meer lijkt op Noord Korea, of een streng Islamitisch land, waar het in de praktijk zou betekenen dat alle nu bestaande Regels ineens als Wetten strikt zouden moeten worden nageleefd. Maar dat is beslist niet waar ik voor pleit. Eerst dat ‘Toverboek’ vol met Regels opschonen. Als je niet *kunt* of niet *wilt* handhaven, hoort het niet in een Wetboek thuis. Hoe moeilijk kan het zijn?
Sterker nog, het is juist mijn nadrukkelijke *vrees* dat allerlei praktisch ‘slapende’ Regels zonder waarschuwing verheven worden tot Wetten, via ‘MeToo’-acties, of andere ‘onderbuikstromingen’, waardoor willekeur de norm wordt. ‘Functionarissen’ die mensen veroordelen voor iets wat ze gezegd hebben, terwijl anderen, die veel ergere dingen zeggen, vrijuit gaan, bijvoorbeeld. En in die fase zijn we nu aangeland. En niet alleen op het punt van de vrijheid van meningsuiting, maar opzichtig ook waar het ons gedrag betreft, de handelingen, én onze kijk op vraagstukken van oorlog en vrede. De Canadese premier Mike Carney die in ‘Davos’ uitsprak dat de ‘International Rules Based Order’ altijd al een wassen neus was, ook voordat Trump, en Amerikaanse regeringsfunctionarissen recent klip en klaar uitspraken dat het enige ‘Recht’ het ‘Recht van de Sterkste’ is, kwam voor mij allerminst als een schok. Wat niet wil zeggen dat ik er de schouders over ophaal.
De Russische president, een jurist, typeerde onze Westerse wereld recent als een samenleving beheerst door ‘Vampieren die mensenvlees eten, en voor wie geld verdienen het hoogste goed is’. Ik ben er absoluut zeker van dat menigeen die dit leest denkt dat ik het verzin. Omdat er, in hun ogen, geen land ter wereld is dat zich niks aantrekt van de ‘Rules Based World Order’ dan Rusland, terwijl er in dat land mensen uit ramen vallen, en worden opgesloten voor activiteiten waarvan wij vinden dat je domweg die vrijheid dient te hebben. De geslachtsdaad demonstreren in de foyer van een museum, of zonder uitnodiging een punk-concert ten gehore brengen in een kerk. Waar winden ze zich over op daar in Rusland? En hoezo zouden NeoNazi’s onder leiding van Navalny niet mogen demonstreren voor een ‘regime change’ operatie om Rusland te ‘bevrijden’?
In de laatste lading Epstein-documenten zat ook een mail-wisseling tussen de ‘Chief Science Advisor’ van Bill Gates en Epstein, een meneer Boris Nikolic, die conform Epstein’s testament werd aangewezen als ‘Executor’ van Epstein’s ‘Estate’, groot $578 miljoen, waarin Nikolic Epstein vraagt wat hij kan doen om Ilya Ponomarev te helpen bij diens pogingen om Poetin uit het zadel te wippen. Dat was 2012. Ponomarev bevindt zich tegenwoordig in Oekraïne, van waaruit hij het ‘Freedom for Russia’-legioen vol opzichtige NeoNazi’s leidt, dat ‘raids’ uitvoert op Russisch grondgebied. Daarnaast was Oekraïne een goudmijn voor Epstein’s handel in jonge, aantrekkelijke vrouwen die zijn operatie ondersteunden. Gates, nauw betrokken bij het ‘Gain of Function’-onderzoek dat ons Covid cadeau deed, alsmede het super-winstgevende ‘vaccin’, waarvan de gezondheidsautoriteiten nu toegeven dat het niet vaccineerde, besprak met Epstein welke medicatie hij zijn vrouw kon toedienen, zonder dat ze het wist, om haar te beschermen tegen de besmetting met een geslachtsziekte waar hij haar op had getrakteerd. Vampieren.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog zocht de OSS, de voorloper van de CIA, contact met de Maffia in de VS, omdat die criminelen goede contacten en geheime netwerken hadden in Italië die de VS konden helpen om de oorlog te winnen. Wat langs die weg ontstond werd na de oorlog niet opgedoekt, maar uitgebreid. De vrijheden die geassocieerden hadden om te doen en te laten wat ze wilden leidde tot een wereldomspannende misdaad/‘intelligence’-syndicaat, minutieus beschreven door onderzoeksjournaliste Whitney Webb in haar boek ‘One Nation Under Blackmail’. Het gaf ook vorm aan ‘Operation Gladio’, waarvan wapenopslagplaatsen in heel Europa werden ‘gevonden’ door criminele organisaties, zoals in Nederland het duo ‘Spic en Span’, Klepper en Mieremet.
Op dit blog spreek ik mij voortdurend met klem uit voor een samenleving die ‘Law Based’ dient te zijn, met een heldere grondwet, die voor iedereen exact hetzelfde inhoudt, zonder discriminatie, en zéker ook geen ‘positieve’, en onschuld tot het tegendeel *bewezen* is, maar ben ik terughoudend bij het ‘dicteren’ van de Wetten waarvan ik vind dat die fier overeind dienen te blijven staan, als we gaan snoeien in het Regel-Oerwoud. Het pakket dat we overhouden dient slim te zijn, en toegesneden op de Nederlandse samenleving. Met als opdracht het bevorderen van vrede en veiligheid, ‘gelijk voor de wet’ (maar niet ‘gelijke uitkomsten’!), en een stevige restrictie op deelname aan ontwrichtende activiteiten in het buitenland. Het hakken in de Regeldruk dient niet slechts om de Wetten weer zichtbaar te maken, die nu zijn ondergesneeuwd, of feitelijk een kwijnend bestaan leiden door de gedoog-erosie, maar het moet ook kosten besparen waarvoor geen dekking (meer) is.
Ligt zo’n hersteloperatie voor de hand? Nee, ik ben bang van niet. Op de één of andere wijze zijn we, slaapwandelend, overladen met cadeautjes van de ‘Roofdier-Klasse’, het misdaad/‘Intelligence’-syndicaat in het hart van wat ik het ‘Roofdier-Kapitalisme’ noem, in een perfide ‘Comfort Zone’ terechtgekomen. Het lukt waarschijnlijk niet om ons daaruit los te wrikken op basis van een rationele analyse. Eerst moet alles kapot. Het is om te janken, maar ook ik kan geen ijzer met handen breken. Anderzijds lukt het dat syndicaat wellicht om de hele wereld alsnog te converteren tot een speeltuin voor de ‘Epsteins’ onder ons, waarvan er velen zijn, zoals we inmiddels weten uit die documenten-dump, en is het verzet ertegen vergeefs. Zijn we straks ‘verlost’ van de BRICS-landen, en neemt ‘AI’ ons mee naar een wereld waarin we kunnen moorden, stelen, plunderen, brandstichten, liegen, zonder enige consequentie. Virtueel is die wereld al een ‘Gouden Standaard’ via ‘Games’ en ‘Hollywood’, met bloeddorstige expressies op de Sociale Media die de grond rijp maken voor meer oorlog, waarin u zich uit kunt leven.
Het spijt mij, en dan ben ik maar een spelbreker. Ik zie het niet als progressie.