Hoe heeft dit kunnen gebeuren?
Er valt veel voor te zeggen om het nieuws simpelweg te absorberen. Het voor kennisgeving aan te nemen, en je tijd verder niet te verspillen aan nadenken over zaken die je tóch niet kunt veranderen. Zo zit mijn vrouw erin. Zij windt zich dan weer op over dingen die mensen die we kennen in diverse ‘Whatsapp’-groepen, of op ‘Insta’, de wereld in slingeren, of over gebeurtenissen in de stad, waar ik totaal niet nieuwsgierig naar ben. En zo vullen we elkaar aan. Samen weten we ‘alles’. En als er in onze ‘kring’ iemand volledig uit de bocht vliegt, dan praat mijn vrouw mij bij over de voorgeschiedenis. Bepaalde activiteiten in de stad hebben wel degelijk mijn aandacht, maar wat de ’stadskrant’ in de aanbieding heeft over een ‘uitgelichte’ buurtbewoner, of bestuurder, daar maak ik geen tijd voor vrij.
Wie een partner wil die exact dezelfde interesses heeft, wordt ‘gek’ in zo’n relatie, maar zoals hiervoor geschetst kun je het ook van de positieve kant bekijken, en dankbaar zijn dat je partner in de praktijk functioneert als ‘achtervanger’. Het kan wel spannend worden als één van de twee standpunten ontwikkelt die geheel en al zijn losgezongen van feitelijke gebeurtenissen, dus af en toe ‘bijpraten’ is wel aan te raden. Als er iemand in onze directe omgeving uit de bocht vliegt, dan vraag ik eerst aan mijn vrouw waar dat vandaan komt, voordat ik een mening vorm, en (eventueel) besluit tot actie om niet ‘geraakt’ te worden.
Wereldgebeurtenissen kunnen de mensen die het nieuws slechts absorberen onaangenaam hard treffen. Je ‘inlezen’ is niet persé alleen maar nuttig en nodig als je je ermee wilt bemoeien. En zelfs waar je de verleiding niet kunt weerstaan om deel te nemen aan het ‘publieke debat’ is het raadzaam om je te realiseren dat je invloed, in het gunstigste geval, bescheiden is. Maar niet ’nul’, zelfs al zie je niet meteen hoe die bijdrage doorwerkt. Die invloed kan ‘positief’ zijn, in die zin dat het effect (netto) bijdraagt aan een ontwikkeling in de door jou gewenste richting, ook al is dat effect amper waarneembaar, en zie je het zelf ook niet terug. Of ‘negatief’, waar het juist een reactie teweeg brengt die de situatie eerder nog verslechtert, afgezet tegen wat jij zelf het liefst zou willen zien dat er gebeurd om ellende, of zelfs een naderende catastrofe, zoals jij die voorziet, te stoppen.
Het grootste gevaar is altijd een te hoog gespannen verwachting. Niet kunnen begrijpen dat niet ‘iedereen’ jouw paniek, of bange voorgevoelens deelt, waardoor je escaleert in je communicatie, of zelfs drastische actie onderneemt, waarbij je het toebrengen van schade aan anderen, in het bijzonder degenen die je verantwoordelijk houdt voor wat er misgaat, niet langer vermijdt. Wat pijnlijk wordt als, achteraf, blijkt dat degene, of degenen die jij had geïdentificeerd als de ‘Poetinpijpers’, de ‘DomRechtse Wappies’, de ‘Fascisten’, de ‘Communisten’, of wat dan ook, zich van geen kwaad bewust waren. Of, nog erger, dat je je compleet vergist hebt. Dat de ‘Poetinpijper’ waar je op ‘X’ de kachel mee aanmaakt, je bloedeigen moeder is. Dat die ‘Fascist’ je eigen beste vriend is.
Of dat Poetin eigenlijk, als je je wat beter hebt ingelezen, geen onredelijke vent is, afgezet tegen de concurrentie, en ruim van tevoren waarschuwde voor de gevolgen als we dom en blind doorgingen op de ingeslagen weg. Dat die ‘Communist’ gegronde redenen heeft om zich te verzetten tegen degene die dan wel de Nobelprijs voor de Vrede won, maar wiens vader haar vader heeft doodgemarteld, in dienst van een extreem rechtse dictator, die alle olie voor centen verkocht aan multinationals, en het volk in de sloppenwijken er met harde hand onder hield, terwijl die Nobelprijswinnaar in woord en geschrift kenbaar maakt terug te verlangen naar die ‘mooie tijd’, en gewelddadige oplossingen nastreeft.
Ooit werd er een ‘onderzoek’ gepubliceerd waarin werd geconcludeerd dat we *allemaal* binnen ‘zes stappen’ iemand kunnen ‘bereiken’, waar ook ter wereld, via iemand die we *persoonlijk* kennen, die weer iemand anders persoonlijk kent, en zo verder. Ja, een ‘Desktop-Simulatie’ zonder directe waarde, die slechts moest aantonen dat de wereld een ‘Dorp’ is. In de realiteit even zinloos als ‘genealogisch onderzoek’ waaruit ‘blijkt’ dat er ergens een ‘geitenpaadje’ is dat jou verbindt met Jezus Christus, of Adolf Hitler. Het heeft geen praktisch nut. Afgezien van het feit dat het geen kwaad kan om je te realiseren hoe verschrikkelijk voorzichtig je moet zijn met mensen indelen in groepen, die je vervolgens als groep kunt, zelfs *moet* buitensluiten.
Hier op dit blog breek ik alle dagen een lans voor de vrijheid van meningsuiting, waarbij ik benadruk dat de focus moet liggen op het gedrag als we degeneratie en rampen willen voorkomen. We moeten *blijven* praten. Diplomatie een kans geven. Compromissen sluiten. Ons inleven in anderen, vooral in de mensen die het *niet* met ons eens zijn.
We zijn inmiddels nationaal en internationaal doorgeschoten naar ‘Might Makes Right’, het ‘Recht van de Sterkste’, al naar gelang middels militair vertoon, of middels rechtbanken en ‘Regels’, die aan de *Wetten* die voorheen structuur gaven aan de samenleving zijn ontsnapt, of een combinatie. Op het ‘In English’ gedeelte van dit blog heb ik mijn licht al laten schijnen over de recente ontwikkelingen in Venezuela, waarbij ik als mijn mening gaf dat Maduro, nu in een Amerikaanse gevangenis, niet het scherpste mes in de bestekla was, voorzover ik mij een beetje een beeld heb kunnen vormen over de man. Uitgezonderd de ‘haters’, die hem al veroordeeld hebben, en de ‘fanclub’ voor wie hij niks fout kan doen, zijn er nog wel mensen geïnteresseerd in de vraag wat hij nou *feitelijk* heeft misdaan. Hij gaf vele jaren lang leiding aan een getormenteerd land, waar de gemoederen bij vlagen hoog oplopen. Een land dat al vele decennia het doelwit is van ‘regime change’ operaties in allerlei gradaties, snoeiharde sancties die expliciet tot doel hebben de economie te treffen, en de Venezuelaanse ‘Jan Modaal’ aan de bedelstaf te brengen, opdat hij zich tegen het staatshoofd zal keren. Een staatshoofd dat zijn loopbaan begon als buschauffeur.
Zonder direct te willen generaliseren, lijkt buschauffeur geen voor de hand liggend vertrekpunt te zijn voor de functie van staatshoofd van een land dat zich in de vuurlinie van de Verenigde Staten en Europa bevindt, waar zij het zijn voorganger kwalijk nemen dat hij de olie die het land rijk is heeft genationaliseerd, en met het geld het verpauperde gedeelte van de bevolking zicht bood op een betere toekomst, door investeringen in de gezondheidszorg, de woningbouw, onderwijs en sociale voorzieningen. In elk geval was Maduro niet de ‘Grote Verbinder’ die de gepolariseerde samenleving, en de overbemeten diaspora weer bij elkaar kon brengen, zoveel is wel duidelijk. Maar ik geef het je te doen! Welke tovenaar kan dat wel? Donald J. Trump? Ik vrees dat Trump niet verder kijkt dan de olie, en andere natuurlijke rijkdommen, en de belangen van zijn donoren, en het volk zoekt het maar uit. Tot op zekere hoogte heeft dat gewerkt in de Verenigde Staten zelf, maar ook daar borrelt en bruist het.
De beschuldiging die tegen Maduro is ingebracht, is dat hij zich onledig hield met de drugshandel. Dat deed bij mij een belletje rinkelen, want op die aanklachten is Noriega in Panama destijds ook van zijn bed gelicht en ontvoerd naar de VS. Waarbij hij, eenmaal achter de tralies, tegen Rick Sanchez, destijds ’sterverslaggever’ voor de ‘Mainstream Media’, vertelde dat hij met drugs niks te maken had gehad, maar dat hij jarenlang voor de CIA had gewerkt, notabene voor ‘Pappa Bush’, die als president Panama binnenviel om hem uit de vergelijking te halen, en dat de échte reden was dat hij ’nationalistische’ sentimenten had ontwikkeld die zijn bazen in de VS niet bevielen. Aha! En als we dan in het rapport van de DEA, de Amerikaanse drugsbestrijder, lezen dat Venezuela helemaal niet meedoet in de internationale drugshandel, weet u dan hoe laat het is? Tijd om op je hoede te zijn. En dan maakt het niet uit of je ‘Elon Musk’ heet, of ‘Jan Met-De-Korte-Achternaam’. En prima als je het allemaal niet gevolgd heb, omdat je druk was met wat je vrienden en familie te melden hadden op de ‘Whatsapp’ en ‘Insta’, maar ga je informatie dan niet halen bij de ‘gestroomlijnde media’, want dat is Stupide.
In de praktijk blijken mensen sterk de neiging te hebben om hun oordeel op te hangen aan ‘oud zeer’. Ooit…… En nu is het moment gekomen voor de afrekening. Kan niet schelen wie het slachtoffer is. Daarbij dragen mensen soms het ‘oud zeer’ van hun eigen ouders, grootouders, of Jezus Christus, danwel Adolf Hitler met zich mee, met wie men zich ‘verwant’ voelt. Afgelopen weekend niet alleen in Oekraïne, maar ook in de Oostenrijkse hoofdstad Wenen een fakkeloptocht ter nagedachtenis aan de collaborateur Stepan Bandera, die volgens alle verhalen die na de oorlog opdoken persoonlijk betrokken was bij slachtpartijen als leidinggevende van zijn politieke beweging waarbij burgers zonder pardon werden omgelegd. ‘Ga daar maar staan, op het randje van dat ravijn’, en dan schieten. Het waren ordelijke fakkeloptochten, begeleid door de politie om de fakkeldragers te beschermen, die gebruik maakten van hun recht op vrije meningsuiting, en dat op deze manier vormgaven. U zult mij niet horen oproepen tot geweld tegen die demonstranten, maar ik ben wel bang dat het andersom significant anders ligt. Ze leggen, samen met de EU, lijsten aan van mensen die hen ‘betichten’ van Nazi-sympathieën, en dat doen ze niet voor niets. We zien overigens hetzelfde patroon bij mensen die op lijsten komen te staan wegens ‘antisemitisme’. Nou heb ik een gezonde weerzin tegen antisemieten, zoals uit het voorgaande al wel valt op te maken, maar iemand die kritiek heeft op de beestachtige wijze waarop de Staat Israël huishoudt in het Midden Oosten op zo’n lijst plaatsen, is gewoon doodeng. Het wordt nóg afschrikwekkender, als je beseft dat die lui met die fakkels, de EU, en die types die lijsten met antisemieten bijhouden, het in het hier-en-nu prima met elkaar kunnen vinden.
Als je dan jarenlang het nieuws hebt geabsorbeerd, en er verder niet over hebt nagedacht, omdat je druk was met ‘Whatsapp’, ‘Insta’ en het buurtkrantje, loop je niet meteen het risico dat je van je bed wordt geplukt en wordt afgevoerd om te worden berecht, of afgeschoten, maar je vrienden, familie en partner die op raadselachtige wijze op die lijsten terecht zijn gekomen, wel. Daar zullen ook lieden tussen zitten die daadwerkelijk een gevaar vormen voor de samenleving, maar het grootste gedeelte is slechts ‘gezakt’ voor het examen ‘Dom Schaap van het Jaar’. Want het heeft zelfs niks meer te maken met enig standpunt, enig principe.
Het komt mij voor dat deze ‘Rules Based’ realiteit voor meer problemen gaat zorgen dan ons lief is. Nadat Trump’s troepen Maduro uit de vergelijking haalden, kwamen onze leiders eensgezind naar buiten met verklaringen in de geest van ‘We Monitoren de Ontwikkelingen’, bij gelijktijdige blijdschap dat die ‘drugsbaron’, die de zorg voor de armsten in zijn land de hoogste prioriteit gaf, hoe onbeholpen ook, nu netjes is opgeborgen. Maar Groenland is de volgende op de lijst. Evenals een aantal landen die wél helder in beeld zijn als ‘drugsparadijzen’, waaronder Curaçao wellicht, waar de DEA zelfs een divisie heeft gestationeerd, terwijl ook Nederland zelf hoog scoort, als doorvoerhaven, én producent. Niet alleen dat, maar we tellen de ‘waarde’ ervan zelfs openlijk op bij ons nationale GDP, om zo meer te kunnen lenen. Ik zou de ‘Whatsapp’ en de ‘Insta’, ’Tik-Tok’, ‘Facebook’, alsmede het buurtkrantje, nu toch maar even een wat lagere prioriteit geven, want dit wordt hommeles.