Bij enige wedstrijd die gaat van start tot finish is het helder wie er als eerste over de meet komt. In sommige sporten zegt dat niet alles, omdat er wordt gewerkt met categorieën en ‘handicaps’, en dan is er nog de optie van de ‘diskwalificatie’, en het gegeven dat sommige wedstrijden zijn opgeknipt in verscheidene rondes. Iets in die geest zie je ook bij oorlogen, waarbij de uitslag van de ‘Eerste Wereldoorlog’ slechts een tussenstand is, want er komen nog een ‘Tweede’ en ‘Derde’ inning. Een ‘Vierde’ lijkt onwaarschijnlijk. Maar dat zeiden we na de ’Tweede’ ook.
De ‘Eerste’ mondde uit in een ‘War of Attrition’, waarbij Rusland als eerste uitgeput afhaakte, en daarna Duitsland, nadat de Amerikanen zich ermee gingen bemoeien. De ‘Tweede’ werd beslist op het slachtveld, waarbij de ‘As-landen’ roemloos in het stof beten en de geallieerden wonnen. De ‘Derde’ is een ‘slow burner’, maar in München zijn ze de huid van de Russische Beer vast aan het verkopen. Van de geplande kort oorlog tussen Oekraïne en Rusland die overtuigend gewonnen zou worden door Oekraïne, dankzij de sancties van de NAVO-landen, is niks terechtgekomen.
Op dit blog heb ik al geschreven dat Rusland de ‘War of Attrition’ tegen de NAVO feitelijk al heeft gewonnen. De NAVO-landen waren totaal niet voorbereid op een langdurige ‘artillerie-oorlog’ met Russisch luchtoverwicht, en ze hadden Oekraïne daar ook niet voor uitgerust. Oekraïne zelf was al voor het eind van 2022 klaar, maar dankzij de steun van de NAVO-landen, die hun complete inventaris op de trein en de boot naar Oekraïne zetten, zwijgen de kanonnen nog altijd niet. En als het aan Zelensky en zijn ‘Golden Potty’-crew ligt, dan gaat dat ook in 2026 niet gebeuren. De NAVO als organisatie steunt hem daarin van harte, maar verscheidene NAVO-landen hebben twijfels, of roepen dat het welletjes is. Nederland niet. Ons land staat vooraan met pleidooien voor méér oorlog met Rusland. Voor een deel uiteraard ook het gevolg van Rutte’s ‘prachtbaan’ als secretaris generaal bij de NAVO, die hem het recht geeft om ‘Daddy’ te zeggen tegen Trump, en als ‘primus inter pares’ de andere kinderen in het gareel te tremmen als ze een grote mond opzetten, of niet willen doen wat ‘Daddy’ bevolen heeft. Zoals het omkeren van de spaarpot, en de eigen welvaart slopen.
In tijden van oorlog gaan alle regels overboord, iets wat ‘Daddy’ wel begrijpt, maar de kinderen hebben er moeite mee, en tot nog toe aarzelen de Russen, de Chinezen en Iran, de belangrijkste tegenstanders van ‘Daddy’, ook. Als die landen de ‘handschoenen’ ook uittrekken, komen we terecht in de volgende fase. Dan volstaat ‘Attrition’ niet langer. Toch willen geen van de partijen die hier het verschil kunnen maken een alles vernietigende nucleaire oorlog. Rusland, Iran en China willen een diplomatieke oplossing, die de NAVO, met de Verenigde Staten voorop, vooralsnog blokkeren. Dan heb ik het over een vergelijk waardoor het hele idee van een ‘Unipolaire’ wereldorde ten grave wordt gedragen, en we terugkeren naar een ‘Multipolaire’ wereld, waarin elk land zelf maar moet zien de eigen broek op te houden.
Nog tot aan de aftrap van de ‘Speciale Militaire Operatie’ in februari 2022, als een antwoord op de verklaringen die vanuit München de wereld in werden geslingerd over een toetreden van Oekraïne tot de NAVO, en nucleaire wapens op het grondgebied van dat land, naast de onopgeloste kwestie rondom de ‘Donbas’, omdat Oekraïne het ‘Minsk-Akkoord’ domweg negeerde, en de ‘Donbas’ ook bleef beschieten, dacht Poetin kennelijk dat landen als Duitsland en andere Europese landen die wel voeren bij de goedkope olie, het gas en de grondstoffen uit Rusland, en de groeiende handel met dat land, minimaal een matigende invloed uit zouden kunnen oefenen op de Haviken. Dat bleek een misrekening.
Met de komst van Trump zag Poetin mogelijkheden om tot een ‘Deal’ te komen, en die ligt ter tafel. Herstel van de normale betrekkingen, volop investeringskansen voor Amerikaanse bedrijven, respect voor de Dollar als handelsmunt, wat betekent dat Rusland weer toegang dient te krijgen tot ‘Swift’ en haar tegoeden, en gezamenlijke ontwikkeling van het Poolgebied, naast coöperatie op verscheidene andere gebieden waar de Amerikanen inmiddels achterlopen. De omvang van het pakket is triljarden waard, en biedt de Verenigde Staten de kans om zich te herpakken op een manier die Trump voor ogen staat. Maar ook Trump is niet de baas in de Verenigde Staten, en daarnaast heeft hij zich het afgelopen jaar van zijn meest verraderlijke kant laten zien. Zijn openlijke pleidooi voor een wereld waarin de ‘sterkste’ de dienst uitmaakt genereert in Europa enig ongemak, maar hoe overtuig je Trump dat die ’sterkste’ niet de Verenigde Staten, noch de NAVO is? Liefst zonder potten te breken.
Net als velen in de Westerse wereld zijn ze in Moskou, en vermoedelijk ook in Beijing en Teheran tot de slotsom gekomen dat Trump niet meer is dan de ‘zetbaas’ van het Netwerk dat nu in de schijnwerpers staat vanwege Epstein. Lavrov heeft het over een ‘Satanisch’ netwerk van totaal gewetenloze lieden. Een Netwerk dat haar tentakels in elk Westers politiek systeem heeft zitten, en mogelijk ook de systemen in Rusland, China en Iran is binnengedrongen op een wijze die beslissend kan zijn voor de uitkomst van de ‘Derde Wereldoorlog.’ In China is recent een generaal aan de kant geschoven, en Westerse mogendheden roepen Chinezen op cruciale plekken binnen de overheid op om contact te zoeken met Westerse Veiligheidsdiensten. Dankzij die ‘Epstein Files’ weet iedereen nu welke jonge vruchten er op hen liggen te wachten als men bruikbare informatie heeft. De ‘Fanfare’ in München die de overwinning vast muzikaal omlijst met zang en dans van ‘wereldleiders’ die zelfs in eigen land al onsterfelijk impopulair zijn, zie ik meer als het vertoon voor een bokswedstrijd, waar de titanen worden voorgesteld aan de pers.
Terwijl de strijd in Oekraïne nog zeker niet gestreden is, lijkt het inmiddels onafwendbaar dat de Verenigde Staten binnenkort Iran aan zullen vallen. Reza Pahlavi was, evenals Zelensky, in München. Hij is de zoon van de Shah die werd verdreven uit Iran tijdens de revolutie die het huidige, complexe, theocratische systeem aan de macht bracht, met de hoogste geestelijke leider als een onverkozen ‘Hoge Raad’, en verkozen vertegenwoordigers met haar regering daaronder. Maar voorzover de Amerikanen hier, net als in Venezuela, zonder last of ruggespraak de aanval zullen openen, is niet gezegd dat Pahlavi hun kampioen is. Machado bleef in Venezuela ook buiten beeld, en Pahlavi heeft niet eens een ‘Nobelprijs’ in de aanbieding om Trump mee te versieren. En wie denkt nog dat het wel goed zal komen tussen Zelensky en Trump?
In eerste instantie hadden de Amerikanen één ‘Strike Force’ richting Iran gestuurd, maar dat worden er binnenkort twee als de USS Gerald Ford met haar vlooteenheden is opgestoomd naar het Golfgebied, waar ze zich zullen voegen bij de USS Abram Lincoln, een ander vliegdekschip. Zekere ‘bronnen’ hebben het ook over de USS George H. W. Bush met haar vloot, maar die bevond zich twee dagen geleden nog net ten oosten van Florida, met een noordelijke koers, wat meer duidt op inzet in een operatie om die Russische tanker die op weg is naar Cuba te stoppen, of anders stoomt die ‘Super Carrier’ op om deel te nemen aan een nieuwe NAVO-oefening in het Noordpool-gebied. Hoe dan ook, Iran heeft glashelder gemaakt dat het land deze keer met alles wat het heeft terug zal slaan als de Verenigde Staten aanvalt. China en Rusland hebben het land materiaal gestuurd dat suggereert dat er ook militairen bijgeleverd werden. Bij de aanval in juni vorig jaar zou Azerbeidzjan haar luchtruim, en mogelijk zelfs bases, beschikbaar hebben gesteld. Andere landen, zoals Irak, hadden simpelweg geen keuze. Maar nu lijken landen in de regio niet happig om ruim baan te maken voor de Amerikanen.
U moet het mij maar vergeven, maar ik weet hoegenaamd niet hoeveel kans Iran heeft om een Amerikaanse aanval te overleven. Ik mag aannemen dat Iran bij de eerste tekenen Israël onder vuur neemt. De vorige keer was dat ver boven verwachting effectief. De luchtafweer van de NAVO-landen biedt geen sluitende verdediging tegen de Iraanse hypersone raketten, en de productie van luchtafweer raketten schiet hopeloos tekort. In hoeverre wapensystemen die Iran bezit, zelf heeft ontwikkeld, of gekregen van de Russen of de Chinezen, of Noord-Korea, een serieuze bedreiging vormen voor die vliegkampschepen kan ik u ook niet vertellen. Een schip is een bewegend doelwit, maar daarmee is het nog niet onkwetsbaar. Vroegtijdige detectie van een lancering verhoogt de kansen van een oppervlakte-eenheid om te ontkomen aan een raket die met hoge snelheid nadert, en slechts zeer beperkt manoeuvreerbaar is in de ‘terminal phase’. Geen probleem als die raket is uitgevoerd met een nucleaire springlading. Dan is nabijheid al wel voldoende om zo’n bakbeest van een schip uit de vergelijking te halen, maar dat is voor Iran geen optie. Dichterbij kruipen met een onderzeeër, en die een raket af laten vuren verkleint de waarschuwingstijd, maar vermoedelijk krijgt zo’n onderzeeër maar één kans. En heeft Iran dergelijke onderzeeërs? Ja, voor de wateren rond Iran, tussen de 23 en 26, bewapend met torpedo’s en raketten. Maar krijgen ze de kans om dicht genoeg bij een ‘Strike Group’ te komen? Die zal niet voor de kust bij Bandar Abbas voor anker gaan.
Omgekeerd betekent een grotere afstand tot de kust ook dat Iran Amerikaanse aanvallen vroegtijdig kan ontdekken. Volgens mijn informatie heeft China radarsystemen geleverd die ook ‘stealth’ vliegtuigen kunnen zien, en voorzover mijn informatie reikt zijn de luchtafweersystemen die de Russen en de Chinezen produceren beter dan wat de NAVO-landen in de etalage hebben. Maar staan die nu ook in Iran? En nogmaals, als de Russen en de Chinezen dat soort detectie- en wapensystemen geleverd hebben, dan kwamen de ‘poppetjes’ die ze moesten bedienen mee. Dus dan schieten de Amerikanen op de Russen en de Chinezen, en zij schieten op de Amerikanen. Iran is dan niet een ‘proxy’ zoals Oekraïne dat is voor de NAVO, en de Russen en de Chinezen staan dan echt voor de keuze hoe ze Iran kunnen laten winnen. Dat is anders voor de NAVO in Oekraïne, waar het alleen Oekraïeners zijn die sneuvelen. Op een verdwaalde ‘adviseur’ en ‘huurling’ na. En dan zit je toch echt midden in een ‘Derde Wereldoorlog’.
Alleen al om de kansen voor de NAVO niet op voorhand te verprutsen, zal er druk op de Europese landen komen om het front te ‘verbreden’ door Rusland de oorlog te verklaren, voorbij wapenleveranties en steun aan de ‘Golden Potty’-crew. Kaja Kallas zei in München dat Europa en de Verenigde Staten elkaar hadden, terwijl Rusland er helemaal alleen voorstaat. Zit er een ‘Uit’-knop op die vrouw? En op al die andere ‘Willing’ types op zoek naar een koper voor de huid van de Russische Beer?