Overal oorlog, oorlogshandelingen, en oorlogen in voorbereiding. Tot nog toe niet op het grondgebied van NAVO-landen, en China houdt het ook nog droog, maar er wordt serieus rekening mee gehouden dat daar ergens in de toekomst verandering in gaat komen. Wel zijn de NAVO-landen bij praktisch al die oorlogen betrokken, grotendeels als instigator. In München zijn ze bijeen om de plannen voor de toekomst te bespreken. Rutte zei tijdens een vluchtige ontmoeting met de pers dat ze zich voorbereiden op confrontaties over de hele wereld, met een focus op oorlog met Rusland en China. Niet slechts aan de grenzen. Maar dat was natuurlijk allang duidelijk.
Volgens Lavrov is onderhandelen met de Verenigde Staten verder zinloos. De ‘gesprekken’ in Alaska hadden de Russen op het verkeerde been gezet, zoals ook het geval was bij de gesprekken tussen Iran en de VS vorig jaar. Terwijl de partijen daar met elkaar in overleg waren, lanceerden de VS en Israël een aanval, die volgens de meeste ‘waarnemers’ tot doel had de top in Iran uit te schakelen, en een ‘regime change’ in gang te zetten. Die opzet mislukte, en Israël kreeg het zwaar te verduren. Er kwam een eind aan de vijandelijkheden op dringend verzoek van Israël, volgens die ‘waarnemers’, nadat de VS locaties waar uranium werd opgewerkt had gebombardeerd. Waarop Iran nog een symbolische aanval uitvoerde op een reeds geëvacueerde Amerikaanse basis.
Die bombardementen van de VS waren volgens Trump een enorm succes. Maar volgens ‘waarnemers’ die ik volg was het een enorme mislukking. Hoe het ook zij, ze zitten weer rond de tafel, nadat een poging om middels uitgelokte protesten, en de ‘Maidan-Format’ (‘demonstranten’, infiltranten dus, die zowel agenten als échte demonstranten doodschieten, met door Israël geleverde wapens volgens Israëlische media, en ’Star-Link’ verbindingen die door Rusland werden gestoord), eveneens op niks waren uitgelopen. Ook deze keer lijken die onderhandelingen slechts bedoeld om Iran in slaap te wiegen, terwijl de VS en Israël zich opmaken voor de derde ronde. Er wordt ijverig gespeculeerd over de vraag of Trump nou wel die oorlog wil, of dat hij aarzelt, maar gedwongen wordt. Wat maakt het uit?
Wat wel uitmaakt, is dat de Russen, maar meer nog de Chinezen, deze keer veel nadrukkelijker ‘kleur’ bekennen, zo te zien. Waar het de Russen betreft past het ook in het beeld dat Lavrov schetst. Eerder had het ‘Kremlin’ nog wel hoop op een ‘deal’ met Trump, maar nu die hoop vervlogen is, vooral ook na de drone-aanval op Valdai, waar Putin verbleef, waar de Russen de ‘lange arm’ van de CIA in zagen, hoeven ze zich niet meer in te houden om het broze contact overeind te houden. Critici van Poetin in Rusland, en in de wereld van verscheidene ‘waarnemers’ die ik volg, stellen dat de Russische president te goed van vertrouwen was. De NAVO en ‘woord houden’ zijn twee volkomen onverenigbare grootheden. En nee, met Trump in het Witte Huis is daar geen verandering in gekomen. En ook daar stellen sommigen de vraag of Trump wel die kant op wil, of dat de ‘Epstein-Kompromat’ maakt dat anderen de dienst uitmaken. Wat maakt het uit?
Het zou iets uitmaken als er ergens binnen de NAVO nog de wil is om te de-escaleren, maar alle seinen staan op ‘Groen’ voor verdere escalatie. Voor een deel gaat men er in NAVO-kringen vanuit dat Rusland, met name, maar ook Iran, uiteindelijk de handdoek in de ring zullen moeten gooien, terwijl China opzichtig tracht te voorkomen om betrokken te raken. Die ‘denkers’ zien het rooskleurig in, met wisselende prognoses waar het de kwestie betreft van hoeveel tijd er nog in gaat zitten voordat de NAVO-vlag overal in de wereld fier in top gehesen kan worden. De hele wereld één groot ‘Venezuela’. Omdat het simpelweg onmogelijk is voor een ‘waarnemer’ om te weten wat de NAVO aan verrassingen in huis heeft, en welke verrassingen Rusland, Iran, en China nog op de plank hebben liggen, ga ik geen predicties doen. Ik heb het daarbij niet uniek over wapens, maar ook over’ Kompromat’, economische- en ‘cyber’ wapens, en hoe succesvol de moordaanslagen zouden kunnen zijn waar de NAVO patent op heeft.
Zoals betoogd op deze pagina’s maakt het voor de NAVO-landen zelf weinig uit welk ‘poppetje’ ergens de leiding heeft, maar dat is anders in het geval van de drie landen die het doelwit zijn van de NAVO. Dat vloeit voort uit de nationalistische structuur van landen die binnen de BRICS samenwerken, maar niet bij elkaar in de keuken staan. Binnen de NAVO berust de macht niet bij het staatshoofd, maar bij een kliek die de plannen maakt, een ‘cabal’ dat zich ten doel heeft gesteld een ‘Unipolaire’ wereld te realiseren waarin de macht van de ‘Dollar’ onaantastbaar is. Voor de BRICS-landen is dat in zoverre een probleem, dat zelfs al zien ze mogelijkheden om tot een vergelijk te komen met de NAVO-landen, het onmogelijk is om vast te stellen bij welk ‘loket’ je moet zijn. Trump? Netanyahu? Lindsey Graham wellicht? Epstein’s opvolger? Ursula von der Leyen? Macron? Merz? Starmer? Rutte? Mijn antwoord? Geen van die genoemde personen kan namens de NAVO onderhandelen, over wat dan ook, en ervoor zorgen dat de NAVO de afspraken nakomt.
China lijkt nu niet langer passief te zullen blijven, gezien de aanwezigheid van vlooteenheden in de nabijheid van Iran, die echter niet de capaciteit hebben om ‘kinetisch’ het verschil te maken, maar wel op het vlak van ‘ISR’, het tijdig detecteren van vliegtuigen en projectielen die op Iran worden afgevuurd. Daarnaast lijkt het erop dat China de afgelopen tijd vliegtuigen vol apparatuur, en wellicht ook wapensystemen, heeft overgebracht die Iran wellicht meer mogelijkheden bieden om zich te beschermen. De Russen zouden ondertussen een tanker richting Cuba hebben gestuurd om het eiland de olie te leveren die het moet missen door de agressieve acties van de VS, die elk land dat olie levert aan Cuba bedreigt met sancties. Rusland is daar wel klaar mee, maar omdat de NAVO-landen zich volop bezighouden met piraterij, zal er wel een escorte met die tanker mee moeten. En als de VS, of een ander NAVO-land dan toch een poging wagen het schip te confisqueren, dan zal dat escorte wel in actie moeten komen. En niet met een waterkanon.
Een confrontatie tussen de VS, of een ander NAVO-land, en Rusland of China staat niet langer met potlood in de agenda, maar met pen, en wellicht met grote rode viltstift, compleet met een uitroepteken. Dat hoeft niet op een locatie te zijn die, gezien de gebieden waar oorlogen aan de gang zijn, nog enigszins voor de hand liggen. Het kan ergens op open water, midden in een oceaan zijn. Een deel van de ‘denkers’ binnen de NAVO denken nergens over na, absoluut overtuigd van de eindzege. En andermaal: Waar ze die zekerheid vandaan halen weet ik niet, en kan ik ook niet weten. Zoals menigmaal onder de aandacht gebracht *wisten* ze bij de NAVO dat de kans op een treffen tussen Oekraïne en Rusland bijna honderd procent was. Maar men dacht aan een korte strijd die snel beslist zou worden in het voordeel van de NAVO, in het bijzonder als Rusland zou vallen voor de verleiding om Kiev in te nemen, een vazal neer te zetten als president, en de overwinning uit zou roepen. Maar zelfs als dat niet het geval zou zijn, of als het zou mislukken, zouden de economische sancties het land in minder dan geen tijd op de knieën dwingen.
Dat laatste viel niet slechts tegen, maar het is mijn stellige overtuiging dat Rusland veel meer doet dan zich ‘kranig weren’. En ik zie de economie van de EU-landen aanmerkelijk eerder instorten dan die van Rusland. Om je economie overeind te houden, heb je energie en grondstoffen nodig, waarvan de EU zich vakkundig heeft afgesneden. En Oekraïne wordt met elke nieuwe dag een zwaarder blok aan het been. De VS leveren nog steeds wapens, maar de EU-landen betalen ervoor. En waar Oekraïne werd beschouwd als een land met een groot potentieel voor de EU, staat het nu stijf bovenaan in het ‘uitgaven’ rijtje van het kasboek. En daar gaat de eerstkomende decennia ook geen verandering in komen. Zeker niet als de EU instemt met Zelensky’s plan om een ’staand leger’ van 800.000 militairen in het leven te roepen, waarvan de soldaten voortaan een fatsoenlijke loon, plus ‘gevarengeld’ zouden moeten krijgen, zoals in Rusland, inplaats van ‘dienstplichtigen’ die in Oekraïne nu de kolen voor hem uit het vuur moeten halen. En ik zeg het nog maar een keer luid en duidelijk: Voor de Russen is dit geen ‘War of Conquest’, maar een ‘War of Attrition’. Niet met Oekraïne als tegenstander, maar de hele NAVO. En 800.000 beroepsmilitairen, met ‘gevarengeld’, betekent dat de EU krom zal moeten liggen om dat geld op te hoesten, terwijl die 800.000 militairen geen bijdrage kunnen leveren aan productief werk.
Nou is economie een beetje een vreemd ‘vak’, en geloof het of niet, maar Oekraïne heeft plannen om in EU-landen fabrieken op te zetten voor de productie van munitie en wapens, te betalen door de EU-landen, die negentig miljard hebben toegezegd, maar waarvan Oekraïense oligarchen dan de eigenaar zullen zijn. Waarbij wapen- en munitieproducenten in ons deel van de wereld particuliere bedrijven zijn, die *winst* moeten maken, en de CEO rijk moeten maken. Van uw en mijn belastinggeld. Die winnaars zullen uiteindelijk niet gevraagd worden de geschiedenis te schrijven, zo komt het mij voor. Dat ‘Balletje-Balletje’ bevordert slechts de ‘Attrition’ van de EU. Waar Merz en von der Leyen elkaar nu in de haren zijn gevolgen, omdat Merz meent dat alle regel-rompslomp de oorzaak is van de slechte staat van de Duitse economie, terwijl von der Leyen denkt aan een tweedeling binnen de EU, met enerzijds de ’Sterke’ landen, en anderzijds de ‘Zwakke Broeders’, om de vastgelopen economie weer een impuls te geven, wat Duitsland een arm en een been gaat kosten. Maar bedenk dan dat Nederland in dat raamwerk ook een ’Sterk’ land is, dat drijft op de service-industrie, evenals Polen, dat drijft op EU-subsidies voor haar landbouw. Wat gaan we doen? ‘Woke Aardappelen’ produceren?