De Europese Unie is allang geen Unie meer.
Het was ook niet opgezet als een Unie. Het was opgezet als een Gemeenschap van Soevereine landen die streefden naar Vrijhandel binnen hun Gemeenschap, met behoud van de nationale identiteit. Tevens vonden die landen elkaar in het opzetten van beschermingsconstructies om zeker te stellen dat de Gemeenschap de bevolking kon blijven voorzien van voedsel, gunstig geprijsde energie, en essentiële benodigdheden voor het beschermen, en waar mogelijk vergroten van de welvaart binnen de Gemeenschap, uitgaande van wat economen het 'Rijnland-model' noemen, in Nederland ook wel 'polderen' genoemd.
In het boek 'Onder Ons' wordt verteld hoe Nederland op dat pad belandde door de Duitsers die tijdens de Tweede Wereldoorlog vooraanstaande Nederlanders als gijzelaars bijeen brachten in een seminarie in Sint-Michielsgestel. Industriëlen, politici en vakbondsmensen van uiteenlopende 'zuilen', gedwongen bijeen, vonden elkaar daar bij het bedenken van plannen hoe het moest na de oorlog. In mijn jonge 'Boomer'-jaren bestonden de 'zuilen' nog steeds, maar er waren bruggen geslagen die zorgden voor Vrij Verkeer, zonder dat men zich met 'privé' bemoeide. In 'Onder Ons' wordt beschreven hoe de ondernemers zochten naar wegen die moesten voorkomen dat de overheid te groot en te machtig werd. Ze zagen liever dat de 'marktpartijen', de ondernemers en de werknemers, er onderling het beste van zouden maken, en dat viel in die vorm niet in slechte aarde bij de vakbondsleiders.
Dat model bracht de 'Benelux' voort, en vervolgens meer 'Pan-Europese', op handel gerichte initiatieven die ons geen windeieren legden. Privé, 'Soeverein', bleef. Vanaf het begin was er een Europese Commissie, een groep ambtenaren met bestuurlijke taken, en verantwoordelijkheden, maar die trad niet op de voorgrond. Net als met succesvolle bedrijven is er altijd een risico dat megalomane managers gaan jagen op 'Groei' om hun macht te vergroten, zonder acht te slaan op de 'Core Business'. Negen van de tien keren de opmaat voor een roemloze ondergang.
Talloze 'huishoudnamen' van weleer bestaan niet meer, of zijn nog slechts een plakplaatje op de romp van een vliegtuig, boot of fabriek, terwijl de 'Holding' elders zetelt. En indien de 'Holding' geld tekort komt, verdwijnt dat trotse bedrijf in de 'shredder'. Opgeknipt, en verpatst aan de hoogste bieder. Het 'Corporatistische' (bestuurlijk fascistische) ideaal.
Hoe groot 'Europa' nu is, hangt er vanaf aan wie je het vraagt, maar steeds kom je 'Brussel' tegen als de 'Holding' die claimt dat het allemaal haar eigendom is, en dat de 'Commissie' het er voor het zeggen heeft, in laatste instantie. Het hele idee van onderlinge Vrije Handel, en Vrij Verkeer, is volledig verdampt. Daarvoor in de plaats is er nu een 'Holding' waarvan niemand weet hoe degenen die 'm besturen 'geroepen' worden tot die functie, of aan wie zij verantwoording verschuldigd zijn. In elk geval niet aan het volk. En dat kan ook niet, omdat het een 'organisch' geheel is dat groeit en krimpt zonder enige controle.
Natuurlijk, op papier zijn er de 'lidstaten', maar in de praktijk is 'Europa' zowel groter, als kleiner. Sommige 'lidstaten' worden buitengesloten, en de rechten die zij conform de verdragen hebben worden hen arbitrair afgenomen door de 'Commissie' indien ze er blijk van geven te hechten aan hun 'Soevereiniteit'. Andere landen, die geen 'lid' zijn, worden in de praktijk niet slechts behandeld alsof ze dat wél zijn, maar krijgen in 'Brussel' meer voor elkaar dan de 'Lidstaten'. Ironisch genoeg betreft het niet alleen zulke 'Failed States' als Oekraïne, en wat er over is van Joegoslavië nadat de NAVO daar huishield, maar ook het Verenigd Koninkrijk, dat nog niet zo lang geleden uittrad, mag zich, als gangmaker van de 'Coalition of the Willing', verheugen in meer steun vanuit 'Brussel' dan een 'Lidstaat'.
Zelfs het vermoeden van 'Democratie' is volkomen weggewassen. Er zijn nog wel verkiezingen, maar als de (mogelijke) verkiezingsuitslag de 'Commissie' niet bevalt, dan worden ze geannuleerd of gemanipuleerd. De niet te bevatten ironie is dat de fanclub van de 'Commissie' oprecht meent dat men daartoe wordt gedwongen om de 'Democratie' te beschermen. Orwell in optima forma.
Vandaag de tweede ronde van de presidentsverkiezingen in Roemenië, die vorig jaar werden geannuleerd omdat de kandidaat die ze met overmacht dreigde te winnen anders denkt over 'Project Oekraïne' dan het bestuur van de 'Blob', de 'Commissie'. Die kandidaat werd vervolgens 'Kaltgestellt', maar vervolgens wint bij de tweede poging een kandidaat die uit hetzelfde 'Soevereine' vaatje tapt. De bevolking heeft gewoon geen zin in die oorlog met Rusland op het grondgebied van het corrupte buurland. Maar dan schiet Moldova te hulp, waar veel burgers een dubbele nationaliteit hebben, door drie keer meer stembiljetten te retourneren dan bij de eerste ronde, zonder enige twijfel een geheel transparante poging om te voorkomen dat de 'Eurosceptische' kandidaat president wordt. Althans, voor wie zijn kop niet in het zand heeft gestoken.
Moldova is zelf geen 'Lidstaat', maar de relatie tussen de recent op schokkende wijze aan de macht gekomen presidente en de 'Blob' is innig. Ik zeg schokkend, omdat Moldova, samen met 'Lidstaten' als Litouwen, wist te voorkomen dat inwoners van dat land die werken in Rusland hun stem uitbrachten bij de verkiezingen, waardoor die dame het *nipt* won.
De pleitbezorgers van de 'Blob' houden vol dat we leven in een 'Democratie'. Het ontbreken van een Grondwet, een 'parlement' dat *niets* in de melk te brokkelen heeft, en het organische karakter van de 'Blob' waarvan de grenzen niet zijn vast te stellen, en dus ook niet bewaakt kunnen worden, waardoor de mensenhandel eigenlijk nog de enige vorm van Vrijhandel is die we over hebben, beschouwen zij niet als een tekortkoming, maar juist als het bewíjs dat we 'Vrij' zijn, en derhalve in een 'Democratie' leven. En ze hebben in zekere zin gelijk, vanuit mijn perspectief, waar ik zelf niet gecharmeerd ben van die chaos, en het cultiveren van grenzeloze 'Blobs' die zich opportunistisch in leven houden door te parasiteren middels 'Verdeel en Heers', waarbij de welvaart voor de samenleving als geheel sluitpost is, maar gehecht ben aan een Constitutionele Republiek, zoals veelvuldig toegelicht.
Hoe groot is de kans dat de 'Blob' uiteindelijk aan het langste eind trekt, en zich als 'Grey Goo' verspreidt over de hele wereld? Ik blijf volhouden dat de kans daarop nu kleiner is dan ooit, omdat teveel landen de hakken in het zand zetten, en dat model van een 'Unipolaire', 'Corporatistische' wereld zien als een levensgevaarlijke bedreiging. Het gebrek aan organisatie, visie, en houvast in de vorm van een Constitutie, zet ons als 'Vrije Vogels' op groeiende achterstand. De onverbiddelijke volgende stap zal een rigide fascistische structuur zijn die ons nu al voorhoudt dat die 'Multipolaire' buitenwereld een existentiële bedreiging is voor de 'Blob', en daar consequenties aan verbindt. En ineens vind je jezelf als 'Vrije Vogel' terug in een wapenfabriek, of loopgraaf, zonder bezit, omdat al het geld opging aan wapenproductie, en doorgesnoven van de stimulerende middelen, om je te doen vergeten dat je ooit mens was. Eerst kleine stapjes, en dan een tsunami aan 'beperkende' ingrepen en rigide saneringen, niet anders dan bij een 'Holding' die teveel hooi op de vork heeft genomen, het overzicht kwijt is geraakt, alle ballen in de lucht heeft proberen te houden, en dan tegen een muur van uitstaande schulden aanloopt.