In mijn tijdlijn op ‘X’ word ik doodgegooid met berichten over hoe blij Europeanen wel niet zijn met de EU.
Statistieken, individuele getuigenissen, rapporten van ‘onderzoekers’. Geen gebrek aan uitzinnige vreugde en pure tevredenheid. Omdat ik zelf nogal kritisch schrijf over de EU zou u de indruk kunnen krijgen dat ik uitgesproken ontevreden ben. Wat dan weer in schril contrast staat met mijn ‘getuigenissen’ aangaande mijn privéleven, waarin ik juist stel dat ik uitermate tevreden ben. We hebben allemaal onvervulde wensen, maar mijn grootmoeder placht altijd te zeggen dat er ook altijd ‘iets te wensen over moest blijven’. Waarbij zij er op doelde dat een ‘gezonde ambitie’ je de energie geeft om te investeren in het bereiken van je dromen, wat per saldo, linksom of rechtsom, de hele samenleving ten goede komt, zolang het geen uitgesproken destructief verlangen is.
Het komt de samenleving echter niet ten goede als je wel *eisen* hebt, maar er zelf niets voor wilt doen. Mijn tijdlijn op ‘X’ puilt ook uit van de ‘toetsenbord-ridders’ die grossieren in eisen aan *anderen*. Een of andere Britse ‘Sir’, op ‘X’ zichtbaar als Rt Hon Sir Grant Shapps, voormalig minister van Oorlog, ‘Energy and Net Zero’, ‘Business’, Binnenlandse Zaken en Transport, heeft evident nergens kaas van gegeten, maar dat heeft zijn carrière alleen maar geholpen. Op kosten van de belastingbetaler heeft hij zich in de kijker gespeeld, na eerder vooral te zijn opgevallen wegens ‘copyright infringement’ via zijn ‘Web Publishing Business’, en een soort ‘piramidespel’ waarbij hij goedgelovige bezoekers verdiensten van $20.000 in twintig dagen in het vooruitzicht stelde, indien ze bij hem een ‘toolkit’ bestelden die ‘slechts’ $500 kostte, waar natuurlijk niks van waar was. Afijn, die meneer is, hoe kan het ook anders, buitengewoon gecharmeerd van steun aan Oekraïne. Hij droomt wellicht nog van het bezit van een eigen gouden toiletpot.
Op ‘X’ heb ik nog wel geprobeerd om tot een dialoog te komen, maar dat is bij dat type mensen hoe dan ook onbegonnen werk. Je moet het toch proberen, nietwaar? Vandaag heb ik hem dan toch maar gevraagd of het niet iets voor hem was om dienst te nemen in het leger van Oekraïne, want wat ze echt serieus tekort komen, is soldaten. En ze halen in Oekraïne zelf mannen die ouder zijn dan hij van de straat om, tegen hun wil, te sterven voor onze hartewens om de NAVO uit te breiden met met dat land, en Rusland uit te putten. Afgelopen week kwam er een Britse militair om in Oekraïne, en dat was niet de eerste, maar omdat er verslaggevers in de buurt waren voor het componeren van een artikel over die eenheid, haalde het deze keer de pers. Er is dus best plek voor hem.
Wat ook de pers haalde, was een terreuraanslag in Australië, op het iconische ‘Bondi Beach’, waar een vader en een zoon ‘los’ gingen op een feestende groep Joden. Een ongekend heldhaftige Ahmed al-Ahmed uit het Syrische Idlib vluchtte niet weg, maar verliet zijn kraam waar hij versnaperingen verkocht aan de strandgangers, en overmande één van de twee schutters. Hij werd zelf twee keer geraakt door kogels. Ahmed al-Ahmed was enkele maanden geleden naar Australië geëmigreerd vanuit Syrië, kennelijk kort nadat de NAVO zijn land had ‘bevrijd’ door een terrorist uit Idlib aan de macht te brengen, die inmiddels overal met alle égards wordt ontvangen, tot in het Witte Huis aan toe. Een ‘akkefietje’ in Syrië, bij Palmyra, eerder bevrijd van IS door de Russen, die er de vernielde monumenten restaureerden en er een concert organiseerden om dat te vieren, wat in het westen volledig werd geboycot, ‘want Assad’, kostte drie Amerikanen het leven. Althans, twee Amerikaanse militairen en een tolk. De daders van ‘Bondi Beach’ en ‘Palmyra’ zijn ‘geïdentificeerd’ als behorend bij, of sympathiserend met ‘Islamitische Staat’, net als de huidige president van Syrië. En een groep die werd opgezet door Israël om in Gaza Hamas uit te moorden, en geen probleem als er daarnaast ook onschuldige Palestijnen het tijdelijke met het eeuwige verruilen. En dan hebben we daarnaast uiteraard nog de ‘bevrijders’ van Libië, die door de NAVO ten tijde van Obama, en het zoveelste kabinet-Rutte, in het zadel werden geholpen, en daar nu heuse slavenmarkten hebben. En de groepen die door de NAVO worden gesteund in de Kaukasus om Putin te ‘overbelasten’, en de met ‘Islamitische Staat’ samenwerkende ‘Oeigoeren’ in het westen van China waar onze NAVO ook al zulke warme banden mee onderhoudt.
Freek de Jonge verzuchtte in zijn laatste show, die ik in mijn vorige bijdrage beschreef, dat ‘Links’ er niet aan te pas kwam (in Nederland), omdat men in die kringen niet dacht in termen van ‘Macht’. Het curieuze is natuurlijk dat menige Nederlander die met lede ogen toeziet hoe ’Nederland’ en ‘Europa’ naar de gallemiezen worden geholpen door types als Frans Timmermans, als machtige Eurocommissaris’ niet verkozen, en bij verkiezingen geen succes, maar door Freek blijkbaar op handen gedragen, in hun ogen de ‘vleesgeworden’ machtswellustelingen en gewetenloze opportunisten zijn die het voor Nederland verzieken. Het beleid dat vanuit ‘Brussel’ op ons neerdaalt wordt door *hen* gekenmerkt als ‘Links’, alhoewel de mensen die onderaan bungelen in de samenleving, overigens veelal ‘nieuwe Nederlanders’, er geen voordeel bij hebben. Was het niet *juist* het streven naar macht waardoor dat tweede kabinet Den Uyl er niet kwam, en Wim Kok weliswaar won, maar net als ‘sociaal-democraten’ elders ons land verpatste aan de ‘banken’ en de ‘aandeelhouders’?
Voor het goede begrip herhaal ik nog maar eens dat ik zelf in de omgang met mijn medemensen in Europa zelden of nooit problemen heb, maar dat neemt niet weg dat ik niet alleen besef dat er medelanders zijn die zich buitengesloten voelen, maar dat dit als regel niet de mensen zijn waarmee ‘niet te praten valt’, indien je ze uit dat ‘Cordon Sanitaire’ haalt. Het zijn niet de ‘toetsenbord-ridders’ die graag fikkie stoken, en waarmee inderdaad niet te praten valt, net zomin als met de gasten in ‘praatprogramma’s’ die alleen maar zichzelf willen presenteren, en die niet luisteren, maar gehoord en gezien willen worden. Het volume van de communicatie zegt niets over het bereik. Mensen moeten het lezen, horen, nieuwsgierig worden, maar dat vereist, zoals ik schreef waar ik Plato, Freud en Jung erbij sleepte, een vorm van educatie die niet meer in de aanbieding is. Dat is als zodanig niet de ‘schuld’ van deze of gene, maar het gaat ons wel de kop kosten. Hoe bereik je dat mensen hun ‘verstand’ weer terugkrijgen? Door een ontluisterende ramp of oorlog die voorkomen had *moeten*, en ook had *kunnen* worden. Maar dat is achteraf. En als je dan het slachtveld overziet, en de vraag stelt *waarom* het niet werd ondervangen, en of er dan geen mensen waren die tijdig waarschuwden, dan blijkt dat die mensen er niet alleen wel degelijk waren, maar dat een ruime meerderheid van de bevolking al dacht: ‘Hier klopt iets niet!’ Je kunt geen mensen die ‘Islamitische Staat’ een warm hart toedragen, of die zich openlijk manifesteren als Neonazi’s, aan de macht helpen en bewapenen, en denken dat het vast wel goed af zal lopen.
Je kunt niet voorrang geven aan bijzaken, en denken dat de ‘automatische piloot’ de grote lijnen wel in de gaten houdt. Je kunt niet in een onmetelijk complex systeem als het mondiale klimaat gaan ‘micro-managen’, in de hoop dat je ‘blijk van goede wil’ vrucht zal dragen. Je kunt niet ‘regelen’ dat de prijs van energie finaal door het dak gaat, afgezet tegen wat die energie in andere landen kost, en denken dat je concurrerend zal blijven. Je kunt van een succesvolle ‘Vrije Markt’ geen tot de tanden toe gewapende militaire grootmacht maken door de introductie van een ‘vijandsbeeld’ en dwangmaatregelen die worden opgelegd door de ‘Grant Shapps’ die Europa rijk is. Als je in de winkel staat, en de verkoper vraagt: ‘Anders nog iets?’, dan moet je zelfverzekerde antwoord zijn: ‘Nee, anders had het al op mijn boodschappenlijstje gestaan!’ Burgers moeten, uit pure zelfbescherming, weerstand leren bieden aan de verleiding om spullen te kopen waar ze helemaal niks aan hebben, van politici die het ook niet kunnen leveren. Als ze je die worst voorhouden van $500 voor een ‘toolkit’, met $20.000 binnen twintig dagen, dan zou je de politie moeten kunnen bellen om die laaienlichters uit de vergelijking te halen. ‘Anders nog iets?’ Nee. Ik wil vrede, en de vrijheid om te handelen, te reizen, en mijn ideeën onder woorden te brengen, beschermd door een heuse constitutie. En medelanders die er net zo in zitten als ik, in die zin dat ze de dialoog opzoeken, en met voldoende gezond verstand om te begrijpen dat terroristen knuffelen en oplichters bewieroken, vanuit een verwrongen beeld van hoe je je doelen zou kunnen bereiken, niet de goede weg is. Europa moet weer snel *minder* beloven, *minder* hooi op de vork nemen, anders zie ik het somber in. Méér een wereld voor de Ahmed al-Ahmed’s, en geen kansen voor de Rt Hon Sirs.